Dikkat

Bu bloga girerken ya da yorum yazarken kimsenin isim, mail..vb. bilgisini istenmez, üye olmak gerekmez. Kişisel bilgilerinizi asla vermeyiniz.

Adres satırında (ilk kısmında) myelomabilgi.blogspot.com.tr yazmalıdır.

 

9 Temmuz 2012 Pazartesi

Cenneti gördüm

Evet cennetteydim... Merak etmeyin, ölmedim; Yeryüzündeki cenneti kasdediyorum: Doğu Karadeniz'de, Artvin Macahel'deydim.

Nasıl anlatılır bilmiyorum... Yaylaların soluk kesen güzelliğini mi anlatmalı, ovalardaki yeşilin tonlarını mı, yoksa adım başı akan soğuk dereleri, pınarları mı? Bunca yıldır hem ülkemizi, hem de yabancı ülkeleri gezdim, dolaştım, bu kadar güzel bir doğa gördüğümü hatırlamıyorum.

Sanırım en iyisi fotoğraflarla anlatmak.(Üzerine tıklarsanız fotoğrafları daha  iyi görebilirsiniz. Yazıya geri dönmek için de fotoğrafın kenarındaki gri alana tıklayın.)


Gördüğünüz gibi keyfimiz yerinde...Servis şoförümüz fiko ve turun katılımcılarından Muhsin bey ile Atabarı oynuyoruz (en sağdaki benim) Altı yıl önce yaklaşık aynı zamanlarda myeloma teşhisi yeni konmuştu ve ölmemeye çalışıyordum.Fazla söze gerek yok... (Nazar değdirmeyin :)


Bir genel görünüm. Yer : Artvin civarı...


Artvin Karagöl resimleri.




Oğlumla birlikte gezdik oraları...


Temmuz ayındayız bu arada!...



Sonraki gün 2200 metreden, 3050 metrelik zirvelere tırmandık. Bu arada Temmuz ayında, kat kat giyinmemize rağmen çok üşüdüğümüzü, dolu fırtınasına tutulduğumuzu, karla kaplı dik yamaçlarda düşmemek için kan ter içinde kaldığımızı da belirtmeliyim. Tırmanmak bana pek zor geldi. Fakat saatlerce tırmanmaktan bahsediyorum. Yol falan da yok; kayaların ya da karların üzerinden  tırmandık. Başladığımız noktaya dönmek sekiz saat sürdü.


Zirveden görünüş böyleydi. Dolu fırtınasında yarı donmuş haldeydik, ellerim donduğundan pek fotoğraf çekemedim. Bu arada zirvede yürürken çok yakınımıza yıldırım düştü. 11 kişilik ekipten dört kişi yere serildi. Ben yanık kokusundan saçlarım tutuştu zannettim. Neyse ki bir sorun olmadan atlattık. Aynı gün, yıldırım yayladaki bir köylü kadına bu kadar yumuşak davranmadı, elleri ve ayakları yandı ve biz dönerken hala Trabzon'daki hastanede, yoğun bakımda yatıyordu.






Sonraki günler hava daha iyiydi...Yürümeye devam...



Derelerin ne kadar soğuk olduğunu tahmin edersiniz : demir gibi...


O soğuğa rağmen bi cesaret...dereye girip yüzdüm...Aşağıdaki yüzen kel benim...


Son gün (yedinci gün) yine başka bir gölü görmeye gittik...Onun da adı Karagöl...




Anlayacağınız iyiyim (çok şükür...) UMUTSUZLUK VE DEPRESYON ÇUKURUNDA DEBELENENLER !... Siz de iyi olacaksınız. Önce iyi olmayı istemeli ve inanmalısınız. YETERİNCE İSTERSENİZ VE İNANIRSANIZ çok yakında benim gibi buz gibi derelerde yüzebilirsiniz. 

Tabi bu arada... bazı günler yan çizdim, bacaklarım tutuldu, dizlerim ağrıyor ve deredeki taşlar ayaklarımı kesmiş...Ama ne gam...diyorum ya..Cenneti gördüm...




3 yorum:

  1. Ümit bey Merhbalar aşagı yukarı aynı donemde aynı yerlerde imişiz gerçekten cennet oralar, ben de kendimden cok memnun kaldım, grupla beraber gunde 15-20km yürüdük tırmandık kendimi cok saglıklı hisettim.. Bu hoş tesadüften dolayı da çok mutlu oldum.
    Selam ve sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  2. önemli!!!... lütfen aşağıdaki yazıyı herkes okusun...bİLİYORUM BUNU YAPMAK ÇOK ZOR OLABİLİR AMA İNANIYORUM Kİ RABBİMİZ HEPİMİZE BUNU YAPABİLECEK ENERJİ VE GÜCÜ VERMİŞTİR...YETERKİ BİZ İSTEYELİM VE MÜCADELE EDELİM....GÜÇ BİZDE !özellikle Pınar Hanım gibi morali bozuk olanlar MÜCADELE GÜCÜNÜ YİTİRMİŞ OLANLAR LÜTFEN OKUYUN....Ama öNCE Ümit beyE SESLENMEK İSTİYORUMMMM...Ümit Beyyyy Maşallah size...40 bin kere maşallahhhhhh !!...Daha nice uzun yıllar böyle güzel seyahatler yaparsınız inşallah sevdiklerinizle...O ne güzel doğa....O ne güzel resimler bayıldım....gerçekten sanki cennetttt....en kısa zamanda gideceğim inşallah.....Oğlunuz da size ne kadar benziyor...Allah bağışlasın !Böyle bir seyahat ömre ömür katar...Eşim de sadece seyahat ederek ve gönlünce yaşayarak KANSER denen illeti yendi....kendisi aslında TV ye çıkarılacak bir vaka :)))))Kendisi 2 tane 3. evre kanseri hem de doktorların en önemli kanser dedikleri akciğer ve barsak kanserini ....hem de aynı anda 2 kanseri aynı anda tedavi görerek....gülerek...inanarak...eğlenerek moralini hiç ama hiç bozmadan sadece dinsel inanç ve tıbbın dediklerini harfiyen yaparak....ve sadece her kemoterapi arasında en azından yakın ülkelere seyahate giderek...sadece yaşamın tadını çıkararak allah inancı ile 1,5 sene içinde tedavi oldu ve medikal onkolog profesörünü bile şaşırttı ''sen ne yaptın? '' dedi kendisine...benim profesörüm bile çok yaşamaz diyordu.....doktorları bile şaşırttı....çünkü onda korkunç bir azim ve yaşama sevinci var....her gece ve her aklına geldiğinde bildiği tüm duaları okuyup vücudunu sıvazlıyor....allahım ebu lehebin ellerini kuruttuğun gibi bendeki tüm kanser hücrelerini kurut diyor(Bazıları buna gülebilir....Saçma da gelebilir bazılarına ...ama sadece İNANÇ ve yürekten İNANMAKKK bu !!...ayrıca kendi vücudunu sıvazlıyarak vücudundaki kanser hücreleri ile de konuşuyor....onlarla barışık sizi seviyorum ne olur bana zarar vermeyin allahın yarattığı gibi olun diyor....Böylece pozitif bir enerji yaratmış oluyor....AMA BUNLARI YAPARKEN BİR AN BİLE ETTİĞİ DUALARIN KABUL OLUP OLMADIĞINI DÜŞÜNMÜYOR.....ZATEN ÖMÜR UZAMAZ ÖLECEĞİM GÜN BELİRLENMİŞ...KANSER DE OLSAM OLMASAM O GÜN GİDECEĞİM NİYE KENDİMİ BUNLARI DÜŞÜNEREK ÜZEYİM MORALİMİ BOZAYIM DİYOR...HİÇ KEYFİNİ BOZMUYOR...ALLAHIMA BU İŞİ HAVALE ETTİM BU İŞ ARTIK OLMUŞTUR DİYOR....sADECE GÜZEL MANZARALARI....GÜNEŞİN DOĞUŞUNU BATIŞINI...MARTILARI...YESİLLİKLERİ İZLİYOR...Bir de beslenmesine gelince sabahları portakal suyu ile kahvaltısını yapıyor....bol yeşillik kekik...zerdeçal...kırmızı biberli zeytinyağlı kahvaltı...(Canının istemediği zaman bile zorla az da olsa yedi....Hatta midesi bulanıp çıkarsa bile yemeye gayret etti....)20 kilo meyveyi tek başına hep sularını çıkarıp içerek...ot salataları yiyerek zorla da olsa yedi....sofrasından balığı eksik etmedi....ANLAYACAĞINIZ ŞU ANDA ÇOK İYİ 1 SENEYE YAKIN ZAMANDIR HİÇ İLAÇ BİLE ALMADAN GAYET SAĞLIKLI YAŞIYOR VE HER SANİYE ALLAHA ŞÜKREDEREK YAŞIYOR...ÇEVRESİNDEKİLERİ ŞAŞIRTIYOR.....BU AZMİN ZAFERİ....BUNU HEPİMİZ BAŞARABİLİRİZ YETERKİ İNANALIM VE YÜREKTEN İSTEYELİM....ONUN BU MÜCADELESİ BANA DA ÖRNEK OLDU VE BEN DE MİYELOMUMLA MUTLU VE MESUT YAŞIYORUM....HER ALDIĞIM NEFESTE RABBİME ŞÜKREDİYORUM...ÖMRÜM BİTTİĞİ AN ÖLECEĞİM BUNU BİLİYORUM....SAYILI NEFES BİTTİĞİNDE....BU MİYELOMDAN MI OLUR.....YOKSA DÜNYAYA GÖKTAŞI DÜŞER DE Mİ ÖLÜRÜM BU HİÇ BELLİ DEĞİL...KAFAMA TAKMIYORUM HİÇ....DEDİM YA sadece pozitif düşünce ve yürekten inanmakkkk.KADERE SORGUSUZ SUALSİZ İNANMAK...VE TESLİM OLMAK....Bunu yaptığımız anda işler zaten düzeliyor inanınnnnnnnnnnn.herkese bol pozitif düşünce gücü...ve acil şifalar diliyorummmmm.

    YanıtlaSil
  3. ezgicik ve annişkosu28 Ekim 2012 03:21

    şahnesiniz:)

    YanıtlaSil