Multiple Myeloma hakkında bilgi ve deneyimler

Çapa Tıp Fakültesi Onkoloji bölümünden biri uzman, sayın Dr. Yavuz Dizdar yeni bir kitap yazdı. Kitabın ismi " Yemezler ". Alıp okumayı düşündüğüm bu kitabı tanıtan bir söyleşiyi Aktüel dergisinin 2013 Aralık 310. sayısında (5-18 aralık) görünce, dergiyi alıp okudum. ( Bu arada derginin siyasi yaklaşımı ile hiç işim olmaz, onu da söyleyeyim.) Sayın Dizdar, benim uzun süredir kafamı vura vura öğrendiğim şeyleri -aslında bir kısmını- anlatıyor.  Ne varki önemli bir tıp kurumunun (Çapa Tıp Fakültesi) tam olmasa da, bizim hastalığımızla ilgili bir bölümünün (Onkoloji) bir uzmanı olduğu için, görüşleri önemli. İlk söylediği, " Tıbbın ilerlediği izlenimi yanlış. Aslında ilerleyen teknoloji... ". Sonra, ikinci dünya savaşından sonra, Amerika'nın kendi bilim yöntemini dünyaya nasıl dayattığını ve herşeyi getirip DNA'ya nasıl bağladığını anlatıyor. Ve diyor ki " ..  1950'den itibaren tıp DNA ile her şeyi çözebileceği yanılsamasına girdi. Her şey molekül...

                                     Bu gün size, 1993 yılından 2010 yılındaki vefatına kadar geçen 17 seneyi, myeloma ile boğuşarak geçiren ve 60 yaşında aramızdan ayrılan değerli bir insandan, Prof. Dr.  Muammer Öner’den bahsetmek istiyorum. Kendisi bize, birazdan özetleyeceğim  “ Bir Ömür Dört Yaşam ” adlı bir kitap bırakmış bulunuyor. Bu kitabında Muammer bey, myeloma ile nasıl tanıştığını, neler çektiğini, neler hissettiğini samimi, açık ve akıcı bir anlatım ile anlatıyor. Doğrusu ben böyle bir kitap olduğunu öğrendiğimde şaşırdım ve sevindim. Bence bilgi (ve sevgi) paylaştıkça çoğalır, ne kadar çok kaynak olursa, hastalar için o kadar iyidir. Bu kitaptan haberim olmasını sağlayan ve kitabı (nazik bir not ile) bana gönderen kızı Nergis Öner’e de burada teşekkür ediyorum. Bu kitapta üç kez alojenik (ablasının kemik iliğinden yapılan) nakil anlatılıyor. İlk nakilde, o zamanın te...

Myeloma deneyiminin 2,5. senesindeyim. Bir durum değerlendirmesi yapmanın zamanı geldi. Umarım size bir faydası dokunur. Blog'un adını koyarken çok düşünmemiştim. Hastanede yatıyordum. Hatta, blog'u yaptıktan sonra aylarca giriş şifresini hatırlayamadım. Fakat şimdi ne kadar doğru bir isim koyduğumu anlıyorum. Evet bu bir deneyim. Ve bu myeloma deneyimi bana çok şey öğretti. Nihayet son altı aydır kendimi iyi hissediyorum. (aman deyim, nazar değdirmeyin!) Ömrümün 44. senesinde yediğim tokat, beni yerle bir etti, fakat bir çok yönden de aklımı başıma getirdi. Bu nedenle, hastalığı artık bir felaket olarak nitelemiyorum. Kabuslar görmüyorum. İlk defa bu hastalıkla birlikte yaşayabileceğimi düşünüyorum. Kimbilir, belki de dost olabiliriz. Hasta kardeşlerim, hatırlayın bakalım. Hasta olmadan önce bir olaya ya da bir insana ölesiye öfkelendiniz ya da üzüldünüz mü? Sıradan bir öfkeden değil, derin bir öfkeden, üzüntüden bahsediyorum. Hatırladınız mı? Cevabınız evet ise, ned...